Basia_i_Tomek
Nasz ślub odbył sie 12.08.06 i wypadł lepiej niż mogliśmy sobie wyobrazić.
Stres puścił z samego rana i można było spokojnie zająć sie wszystkim.
Wesele robiliśmy na 60 osób. Na świeżym powietrzu, w ośrodku agroturystycznym Jagoda w Czerwonej Wodzie. Pierwszy raz cos takiego robili ale spisali sie świetnie w 100%.
Z samego rana na 8 byłam umówiona do mojego ulubionego fryzjera. Od razu zabrałam z sobą mamę i moja psiapsiółkę ( fotografa) Elę.
Fryzjer jak zawsze w 100% zaangażowany w to co robi stworzył nam świetne fryzurki, sam poleciał do kwiaciarni by zakupić odpowiednie różyczki i tak jak prosiłam wpiął mi we włosy bluszcz który miał sie znaleźć w bukiecie ( później sie przekonałam że był to deficytowy towar w kwiaciarni). W sumie w ciągu 2 godzin wszystkie zadowolone pojechałyśmy do domu.
W domku czekał na mnie zamówiony malutki bukiecik dla dróżki. Niestety słowo malutki jest na tyle względne że z niego zrobiłam 2 bukiety. Zaraz zjawiła się moja kosmetyczka która zajęła się moimi pazurkami oraz twarzą. Specjalnie na ta okazje udało mi się zapuścić w miarę długie paznokcie ( porostu święto narodowe) :).
W trakcie robienia mnie na bóstwo zjawiła sie Ewa z wielką :O malinką na szyi którą latały z Ela i zamalowywały :D. Po pełnym makijażu zleciałam na dół pomóc w strojeniu auta, wówczas zjawiła sie świadkowa.
Kiedy czas topniał poleciałam na górę się ubierać. Oczywiście pełna sesja prawie rozbierana( tyle że odwrotnie) z zakładania bielizny , później sukieneczka. i jak tylko wszystko dopięli okazało sie że to już pora i wszyscy czekają na dole.
Zeszłam na dół po schodach- serce waliło mi strasznie ale gdy zobaczyłam moje kochanie cały świat zniknął. Przypięłam mu butonierkę on wręczył mi bukiet ( oblukałam od razu- nie dokładnie taki jak zamawiałam ale jest ok :p) . W pokoju kręcili sie zniecierpliwieni rodzice oraz ojciec Chrzestny Tomka ( Tomek stracił ojca mając rok). Podczas błogosławieństwa mój kochany tato nie wytrzymał i się popłakał ze wzruszenia. Był to dla mnie największy dowód jego miłości. Nigdy nikt nie widział by on płakał. Miałam chęć paść mu w ramiona i Go przytulić. Przecież nie znikałam z ich życia, nadal miałam mieszkać 20 schodów wyżej. Po błogosławieństwie szybkie hop do auta i pod kościół.
Oczywiście tylko weszłam do samochodu od razu odpięły mi sie pończochy od pasa. ( Nigdy nie zakładać samych pończoch). Tymi szponami nie mogłam sobie poradzić z tym dziwnym zapięciem więc jadąc przez osiedle zadarłam kiecę do góry, wzięłam taty scyzoryk, zrobiłam nim dziurę w koronce i dopiero wtedy zapięłam pas.
Pod kościołem zjawiliśmy sie na styk, ludzie juz czekali. Szybkie przywitanie z księdzem i polecieliśmy pod główne wejście.
Jak tylko weszliśmy po schodach teściowa wymyśliła nową tradycje że rodzice idą za dziećmi ( byłam na wielu weselach i nigdzie tego nie widziałam) ale OK, to jest nasz dzień i nawet ona go nie mogła zepsuć. Jak tylko pojawił sie ksiądz spytał się czy jesteśmy pewni bo jeśli nie, to jeszcze można się wycofać- żartowniś). Jak poprowadził nas do ołtarza również odwrócił sie do mnie i mówi " wy wiece że stoicie odwrotnie?" Ja wpadłam w panikę- "Jak tu sie zamienić miejscami by nikt nie zauważył?" i z nerwów mowie do niego" Żartujesz!!" a on "tak" :/. Myślałam że go uduszę.
O godzinie 0 (16:00) zaczęła się ceremonia. Moje kochane śpiewaki pięknie nucili znane pielgrzymek melodie. Kazanie było cudowne - skierowane do nas. Wystój był piękny. Podczas przysięgi padł mikrofon a my struchlałe myszki zaczęliśmy po Księdzu cichutko powtarzać słowa przysięgi. Wtedy ksiądz zwrócił sie do wszystkich ze słowami " Słyszycie?" a wszyscy chórem krzyknęli " NIE" :) oczywiście musieliśmy wykrzyczeć przysięgę jeszcze raz. Gdy przyszedł czas założenia obrączek starałam sie jak najmocniej poprawnie wypowiadać każde słowo. Gdy juz złote kóleczka mieliśmy na pacach ksiądz rzekł do mojego męża " możesz pocałować pannę młodą" my nastawiliśmy się do buziaczka a on kończy " w rękę ". Cały kościół w śmiech :)) Było bardzo sympatycznie.
Po wyjściu z kościoła obsypano nas pieniędzmi. Oczywiście moja teściowa musiała oszukiwać i prosto z reklamówki nasypała Tomkowi całą kasę do kieszeni ( ale ja i tak dałam rade w zbieraniu) :)) Po słodkich pocałunkach, kwitach i życzeniach czas pojechać nasycić także ciało. Więc wszyscy hop do aut i do przodu. Marcin tak trąbił za nami że padł mu klakson.
Mieliśmy w sumie 4 bramy, w ostatniej musieliśmy przepiłować belkę za raz po tym stanęliśmy przed naszymi rodzicami którzy witali nas chlebem solą, oraz szampanem. Po skosztowaniu tradycyjnej potrawy i wypiciu trunku omal nie zabiliśmy gapiów kieliszkami. W ostatniej chwili nasza niedoszła ofiara zdążyła sie usunąć spod lecącego kieliszka. Wtedy mąż wziął mnie na ręce i zaniósł na salę. Tam czekał juz uśmiechnięty orkiestrant . Po symbolicznym 100 lat wszyscy rzucili sie do stołów. Jako główne danie był gulasz w chlebkach - pycha. Nim zdążyłam sie najeść już musieliśmy lecieć na parkiet odtańczyć pierwszy taniec ( Dunka na 2 serca) .
Po tym orkiestra kazała nam zrobić wężyk i zgarnąć wszystkich zza stołu, tak tez sie stało i od tamtej pory non-toper "parkiet "był zapełniony.
Pogoda nam dopisała. I można uznać za szczęście że padało w nocy bo impreza tak sie rozkręciła że robiło się za gorąco.
Normalnie nie mogłam przestać sie uśmiechać. Weselicho udało się świetnie.
Ludziska bawili sie cały czas do 5 rano, nawet jedzenie nie schodziło. Za to na poprawinach zeszło prawie wszystko.
Na noc poślubna szliśmy jak już sie przejaśniało, w deszczu, ja brudna po same pachy, z reklamówką na głowie ( by nie spłynęła mi fryzura) w ledwo co wciśniętych na nogi butach ( po północy zdjęłam je i latałam na boso). Ludzie u których wynajęliśmy pokój zrobili wielkie oczy jak nas zobaczyli w takim stanie :D
ehhh... tak bardzo chciała bym móc powtórzyć ten dzień.
Pochłonęło to wiele pracy bo prawie wszystko organizowaliśmy sami. Ale wiem że warto było bo do tej pory słyszę że to najlepsze wesele na jakim sie ludzie bawili.
Przetańczyłam wszystkie piosenki, z każdym wypiłam i dałam radę. Nadal jesteśmy przeszczęśliwi i wierzymy że to się nigdy nie skończy.
Najpiekniejsze na świecie:
mazury
Jezioro
Burza
2 tęcze
przemoczeni
i moje "nie wiem" :p
|
Agnieszka i Dawid
| 
